Daar ligt ze in haar bikini in de ambulance

 

Indy blog

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

“We are now taking you to the other hospital” zegt de tolk-vertaalster van het ziekenhuis.

We zijn met onze 4 pubers op vakantie in het buitenland. Onze dochter van 14 is flauw gevallen bij het zwembad van het hotel. De dokter die is opgetrommeld, heeft geconcludeerd dat ze voor verder onderzoek naar het ziekenhuis moet.

In dat buurt-ziekenhuis wordt vastgesteld dat de bloedwaarden niet goed zijn en dat ze met spoed naar een groter ziekenhuis moet. Nu zit ik bij haar in de ambulance en rijden we met zwaailichten en sirenes  door het hectische verkeer in noodvaart naar dat andere ziekenhuis. Een rare gewaarwording. Een paar uur geleden was er nog niks aan de hand en nu staat alles op z’n kop.

We komen aan in dat grote ziekenhuis en onze dochter wordt verder onderzocht. Daarna wordt ze naar haar kamer gebracht en moeten we afwachten. Inmiddels heeft dochterlief al weer aardig wat praatjes. We proberen de wifi (levensbehoefte nummer 1 voor een puber) werkend te krijgen.

Read more

Gelet op de thans ontstane situatie…

Uit onderzoek van BDO blijkt dat Nederlandse zorginstellingen niet goed raad weten wat hun antwoord moet zijn op de voortdurende veranderingen. Maar negen procent heeft voldoende verandervermogen en kan daadwerkelijk de slag maken naar het leveren van betere of efficiëntere zorg. 

Zeven op de tien instellingen is niet goed in veranderen. Daardoor holt de kwaliteit achteruit en lopen ze het risico als bedrijf onderuit te gaan.

Vaak ontbreekt daadkracht en leiderschap. Strategische plannen te over, maar een goede vertaling naar het dagelijkse hoe en wat ontbreekt.

Vorige week ging opnieuw een zorginstelling failliet, Diafaan deze keer. Het zal niet de laatste zijn, schat ik zo in.

En bij ieder faillissement waarover ik lees, denk ik weer even terug aan de periode van het faillissement van mijn eigen zorgbedrijf Liv voeding- & leefstijladvies. Dit faillissement werd veroorzaakt doordat binnen 6 maanden de vergoeding voor dieetadvies uit het basispakket werd gehaald en dat was 85% van onze inkomstenstroom.

Maar ik heb ook vaak genoeg kritisch gereflecteerd op mijn eigen rol destijds als DGA. Wat had ik anders kunnen doen? Daarvan neem ik mijn lessons learned mee in alles wat ik nu doe en onderneem.

Read more

Defensieve zorgverlening

Hou op met de term defensieve zorgverlening!

Afgelopen week verscheen het rapport De zorgverlener in de spagaat, een onderzoek naar defensieve zorgverlening. Wat blijkt? Nederlandse zorgprofessionals vinden dat zij aan defensieve zorgverlening doen. Vier op de vijf vindt dat.  Want ze handelen wel eens anders dan zij vanuit hun professionele inschatting als (medisch) optimaal beschouwen. Ze willen het beste voor hun patiënt, maar ze ervaren toenemende druk die hun handelen beïnvloedt. Van de patiënt zelf, van de familie, van de manager of van de verzekeraar.

Ja, dank je de koekoek. Zo lust ik er ook nog wel een paar.

Mijn vader had een aannemersbedrijf en wilde het liefst dat klanten in hun huis de zelfgemaakte kozijnen uit de eigen werkplaats lieten plaatsen. Maar ja, sommige kozen voor fabriekskozijnen. Of – erger nog – kunststof. Die rare klanten ook.

Mijn moeder had een zo’n beetje alles versleten wat je kunt verslijten in een lichaam. Toch vond de fysiotherapeut het noodzakelijk om haar te blijven behandelen. Want  ‘baat het niet, het schaadt ook niet’. Ik heb hem nooit gehoord over de druk van de verzekeraar en declaraties die niet werden goedgekeurd wegens overbehandeling.

Read more